Անցնել բովանդակությանը

19 սեպտեմբեր 2026

Ինչու գործակալը shell-հրամաններ չի ընդունում

Մեկ նախագծային որոշում, որը կանխորոշեց Maran-ի մնացածը․ root դեմոնն ընդունում է տիպավորված գործողություններ, ոչ թե shell-տող, և ինչ գին ունի դա։

Ցանկացած կառավարման վահանակ նույն կերպ է կառուցված՝ մի կողմից այն է, ինչի վրա սեղմում է մարդը, մյուս կողմից՝ այն, ինչ root իրավունքներով կատարում է աշխատանքը։ Հետաքրքիրն այն է, թե ինչ է անցնում նրանց միջև։

Սովորաբար դա հրամանի տողն է։ Այն ամենաարագն է հավաքել և ամենադժվարն է անվտանգ պահել, որովհետև հաճախորդի կառավարած յուրաքանչյուր արժեք՝ դոմեն, բազայի անուն, ֆայլի ուղի, վերջում հայտնվում է այն տողում, որը կվերլուծի shell-ը։ Մեկ անգամ դա ճիշտ անելը հեշտ է։ Բայց ամենուր և ընդմիշտ, մինչ վահանակն աճում է, ճիշտ անելը ոչ ոք չի հասցնում։

Ինչ ենք անում փոխարենը

Maran-ի root դեմոնն ընդունում է միայն անվանված գործողություններ՝ տիպավորված և ստուգված արգումենտներով։ Գործարկելու հրաման ընդունող գործողություն չկա։ Դոմենը կարգավորման ֆայլ ընկնելուց առաջ չեն «մաքրում», այլ ստուգում են որպես դոմեն, այսինքն՝ թույլատրվում են միայն տառեր, թվեր, գծիկներ և կետեր։ Ուստի այնտեղ տողի փոխադրման նիշ չկա, որը կավարտեր մեկ դիրեկտիվը և կսկսեր մյուսը, որ ընտրել է կանչողը։

Արդյունքում այն, ինչ կարելի է ստիպել անել դեմոնին, վերջավոր է, գրված և ստուգելի։ Պայմանագրում չգրված գործողությունը հնարավոր չէ պահանջել, որքան էլ հնարամիտ լինի խնդրանքը։

Ինչ գին ունի դա

Ամեն նոր հնարավորություն դառնում է պայմանագրի փոփոխություն, ոչ թե նոր տող։ Դա ավելի դանդաղ է, և դա գիտակցված է։ Գործողություն ավելացնելը նշանակում է նախ որոշել, թե որոնք են նրա արգումենտները, ինչն է համարվում վավեր և ինչ է լինում, երբ հոսթը համաձայն չէ, և միայն հետո որևէ բան ուղարկել։

Դա նաև բացառում է մի ամբողջ դաս հնարավորություններ, որոնք վահանակը կարող էր առաջարկել՝ «գործարկիր այս հրամանն իմ փոխարեն»։ Մենք սա ճիշտ փոխզիջում ենք համարում ծրագրի համար, որը root իրավունք է պահում այն սերվերի վրա, որտեղ ապրում են ուրիշների հաճախորդները։